دوشنبه,۱ آبان, ۱۳۹۶ | ۲۵ : ۱۲
خانه / نفت / ادامه فعالیت میادین فراساحلی در لیبی
۱۳۹۴/۰۳/۰۹
با وجود بی‌ثباتی‌های سیاسی در این کشور اعلام شد

ادامه فعالیت میادین فراساحلی در لیبی

ادامه فعالیت میادین فراساحلی در لیبی

از زمان سقوط معمر قذافی دیکتاتور لیبی، این کشور نفت‌خیز شمال آفریقا اسیر درگیری‌های داخلی بوده است. این وضع موجب کاهش تولید و صادرات نفت خام لیبی شده و درآمدهای این کشور را کاهش داده است. با این حال، اوضاع در میادین فراساحلی چندان بد نیست.

به گزارش اژانس خبری انرژیبه نقل از پایگاه اینترنتی فوربس، با وجود گذشت ۴ سال از بی‌ثباتی و درگیری‌های داخلی، اکتشافات فراساحلی در این کشور عضو اوپک همچنان ادامه دارد. به عنوان نمونه، هفته گذشته اخباری منتشر شد که نشان می‌داد غول نفتی ایتالیا (انی) امسال موفق به دومین کشف گازی خود در لیبی شده است.

به گزارش اویل پرایس، شرکت انی روز ٢۶ می (۵ خرداد) یک ذخیره گازی در میدان بوری واقع در ١٣٠ کیلومتری سواحل شمالی لیبی کشف کرد. گفته می‌شود که میدان فراساحلی بوری با ۴,۵ میلیارد بشکه ذخیره اثبات شده نفت خام و ٣.۵ تریلیون متر مکعب گاز طبیعی بزرگترین میدان نفتی فعال در دریای مدیترانه است.

کشف انی نشان‌دهنده روند مطلوب فعالیت این غول نفتی ایتالیا در لیبی است. تا سال‌های پیش از سقوط قذافی، شرکت انی وقت و سرمایه زیادی برای کشف و تولید نفت در لیبی صرف کرد. پس از برکناری و کشته شدن قذافی، این روند به شدت کند شد اما به حیات خود ادامه داد.

از اواخر سال ٢٠١١ میزان تولید نفت و گاز لیبی به شدت کاهش یافت چون شبه نظامیان و معترضان داخلی معتقد بودند تنها راه نشان دادن اعتراض به دولت، هدف قرار دادن تاسیسات نفت و گاز است. اقدامات گروههای معترض داخلی موجب شد که سطح تولید نفت این کشور به ٢٠٠ هزار بشکه در روز سقوط کند. با این حال، با وجود ادامه بی‌ثباتی، کشمکش مقام‌های سیاسی، اعتصابات گسترده و اشغال تاسیسات نفتی از سوی تروریست‌های داعش، فعالیت‌های فراساحلی در لیبی همچنان ادامه دارد.

برای دولت لیبی که به شدت به درآمدهای نفتی وابسته است، چنین خبرهایی امیدبخش هستند. بر اساس گزارش مجله تایم که در ماه مارس منتشر شد، ممکن است فعالیت میادین خشکی لیبی به دلیل حملات نیروهای داعش بیش از پیش تحت فشار قرار گیرد. نیروهای داعش به دنبال اشغال تاسیسات نفتی لیبی و دستیابی به منابع درآمدهای این کشور هستند.

فعالیت‌های انی برای دولت ایتالیا نیز نویدبخش است. این کشور حدود ٩٠ درصد از گاز مصرفی خود را از خارج تامین می‌کند. روسیه ٣١ درصد گاز و یک چهارم نفت مصرفی ایتالیا را تامین می‌کند. بر این اساس دولت رم تلاش می‌کند تا وابستگی به منابع نفت و گاز روسیه را کاهش دهد و نیازهای خود را از کشورهای شمال آفریقا تامین کند.