دوشنبه,۲۹ آبان, ۱۳۹۶ | ۰۰ : ۰۹
خانه / نفت / دوحه دوم و بهانه کهنه سعودی
۱۳۹۵/۰۱/۳۰
چرا طرح فریز نفتی ناکام ماند؟

دوحه دوم و بهانه کهنه سعودی

دوحه دوم و بهانه کهنه سعودی

صد و شصت و هشتمین نشست اوپک، سفرهای وزیر نفت ونزوئلا، نشست اول دوحه، نشست تهران و حالا دومین و شاید آخرین نشست نفتی دوحه نشان از آن دارد که عربستان سیاست‌های تقابل با ایران را از بازار نفت خارج کرده و با تلفیق نفت و سیاست حاضر است نشستی کم سابقه را پوچ کند.

 

به گزارش خبر انرژی، پس از نشستی ۱۰ ساعته و گردهم‌آیی کم سابقه اعضای اوپک و غیراوپک، عربستان که با فاصله‌ای چند میلیون بشکه‌ای در بالاترین سطح تولید کشورهای عضو اوپک ایستاده است، به بهانه کهنه نپیوستن ایران به این توافق پناه برده و توافق را بی‌نتیجه گذاشت.

 

امیدها از سوی شرکت‌های سرمایه‌گذار و صادرکننده برای دستابی به توافقی برای فریز تولید که شاید تاثیری حداقلی را می‌توانست برای نظم بخشیدن به بازار آشفته داشته باشد، دیروز از دست رفت. نشستی که توانسته بود ۱۶ تولیدکننده بزرگ نفت خام را با هدفی تقریبا مشترک دور هم جمع کند، بی‌نتیجه ماند والبته این شاید آغازی برای به هم ریختگی‌های بیشتر در این بازار باشد.

 

عربستان سعودی، کشوری که در حال حاضر روزانه حدود ۱۰ ملیون بشکه نفت تولید کرده و با فاصله زیاد در سقف تولید اوپک قرار گرفته، بازهم زیر بار توافق با دیگر تولیدکنندگان نرفت.

 

بهانه عربستان اما این بار نیز بهانه جدیدی نبود، “به فریز سقف تولید پایبند نخواهد ماند، اگر ایران آن را نپذیرد”، این بهانه سعودی حرف جدیدی نبود که پس از نشستی ۱۰ ساعته و با حضور بزرگترین تولید کنندگان اوپکی و غیر اوپکی مطرح شود.

 

عدم پذیرش توافق در صورت نبود ایران در حالی مطرح می‌شود که تقریبا فردای نخستین نشست دوحه که برای اولین بار در آن موضوع فریز نفتی مطرح شد، ایران اعلام کرد که با توجه به شراط خاصی که در پسا تحریم دارد، اگرچه حامی چنن تصمیمی است اما با آن همراه نمی‌شود.

 

این موضعی است که ایران تقریبا در اکثر جلسات رسمی و مصاحبه‌های مختلف خبری آن را مطرح کرده است و بر آن تاکید داشته، حال عربستان در نشستی شرکت کرده است که نه تنها ایرا در آن حضور ندارد بلکه انتظار می‌رفت با در نظر داشتن این موضع قاطع ایران به توافقی ختم شود.

 

محمد بن صالح السدا، وزیرنفت قطر می‌گوید،کشوها هنوز به فرصت بیشتری برای تصمیم گیری در این باره نیاز دارند. این تصمیم و اظهار نظر مشابه همان تصمیمی است که در انتهای نشست اوپک وقتی کشورها نتوانستند برای تعیین سقف جدید توافق کنند اعلام شد.

 

افت قیمت در بازار نفت از سال ۲۰۱۴ تا کنون بیش از هرچیز وابسته به افزایش تولید است، ماه‌ها تولید کشورها افزایش پپدا کرد و تولیدکنندگان، نفتی را روانه بازار کردند که چندان خریداری نداشت، با این حال هزینه‌های کاهش قیمت مداوم را پذیرفتند.

 

تولید نفت جهانی در حال حاضر ۹۶٫۴ میلیون بشکه در روز است در حالیکه تقاضا در یک چهارم نخست امسال ۹۴٫۸ ملیون بشکه است و انتظار می‌رود تا پایان سال جاری میلادی حجم تقاضا به ۹۵٫۹ ملیون بشکه در روز برسد، این میزان همچنان از تولیدکنونی پایین‌تر است و البته با نرسیدن به توافق تولید نیز افزایش پیدا خواهد کرد.

 

نشست دوحه قرار بود تشکیل شود تا این شرایط را تغییر داده و پس از مدت‌ها همه تولیدکنندگان را فارغ از آنکه عضو کارتل اوپک هستند یا نه دور هم جمع کند.

 

برگزاری چنین نشستی و رسیدن به چنین توافقی آنچنان امیدوار کننده بود که قیمت نفت خام برنت را از ۲۸ دلار در ژانویه یعنی کمترین میزان ۱۲ سال گذشته به ۴۳٫۱۰ دلار برساند و به اعتقاد تحلیلگران مهم‌ترین دلیل چنن رشدی توافق اولیه در نخستن نشست دوحه بود و انتظار آنکه نشست بعدی نیز موفق باشد.

 

با همین روند حال نیز باید انتظار داشت آنچه با این امید به دست آمده بود با نرسیدن به توافق کم کم از دست برود. با این حال رسیدن به توافقی برای نگه داشتن سقف تولید شاید تنها نشانی از وجود هماهنگی بین تولیدکنندگان بود و هین امر باعث تغییر روند به هم ریخته بازار می‌شد، درعین حال شاید بسیاری از کشورهای حاضر در این نشست به هرحال نتوانند بیش ازآنچه که تا ژانویه تولید می کردند را تولید کنند.